mani oluyor halimi takrire hicabım
Giriş
Evvela internet cafede olmak çok kötü.Dibdibe masalar feğlan.Yandaki kız yazdıklarımı okuyor mu acep?Hala tepkisiz olduğuna göre okumuyor.Oysa ben ne fesatım kızın facebook şifresini bile aldım(hala tepki yok,okumuyor hakketten)
Önsöz
Hz.Yusuf dizisini çeken sevgili arap kardeşlerim.Ulan öncelikle güzelliğiyle ünlü bir peygamberi oynaması için solaryuma girmiş koyuna benzeyen bir bebeyi seçtiğiniz için sizi kınıyorum.Ve o bebe; oğlum niye 10 dakkada bir "minnettarım" deyip duruyorsun,minnettar değil peygambersin sen.Atsana havanı,rhett butler gibi baksana züleyhaya bi klark çeksene lan.Ohh söyledim. rahatladım.
Teşekkür
Beni göremeyince merak eden Blahblah'a teşekkür ederim.Kendisine asılmama sözü verdiğim için kuru bir teşekkürden başka bişey gelmiyor elimden(Not:Eğer bu sözü vermemiş olsaydım;
Sen varken ölümden korkmam ben.Azrail geldiğinde seni gösterip "beni ortalarda görmediğinde merak ediyor desem,yaşamak için yeter..." derdim ama diyemiyorum işte.)
Niye Yokum
Hayat bana bazı şeyler anlatmaya çalışıyor ama gerizekalıya izah eder gibi anlattığı için durmadan yaşanan tekrarlardan ibaret bir ömür sürüyorum.Sanki sadece 1 yıl yaşamışım da paso onun türevi alınıyormuş gibi ya da nasıl desem: Hani sanat filmleri olur ya; adam yürür, yürür,yürür... hadi be geyreğini dürttüğüm nereye gideceksen git artık dersin ama adam sadece yürür, bunun gibi işte.Ortalarda olmayışımın temel nedeni bu.
Sonuç
Her gece 01:00-05:00 arası ben,superegom nezahat,aristo,marcus aurelius,kierkegaard, schopenhauer,ayn rand,bizim cello(siz mevlana adıyla biliyorsunuz) oturup 32 değişkenli bir denklemi çözmeye çalışıyoruz.Zincirleme sigara yakıp,bolca kahve içiyoruz ve hicazkar şarkılar dinliyoruz.Onlar benden canlı,ben onlardan ölü.Elifi arıyoruz bazen, onu bulsak be ortalarda olmuyor.Bir lailaheillallah geçiyor içimizden atilla ilhan usulü ama yine de video meliora proboque detoriora sequar demekten alamıyoruz kendimizi.Şeytan namaza durmuş,cebrail kafa çekiyor. Hacel obasının engin olmadığını kabul etsek de kara'sı gittiğinden beri sözlüklerde piç gibi kalan sevda'nın haline ağlamaktan alamıyoruz kendimizi.Mikail dersen çaresiz; küresel ısınması bile yetmiyor, gözlerimizdeki bireysel ıslaklığı kurutmaya.





