20081104

Niye Yaz(a)mıyorum

Blogumun ziyaretçileri yazmaya devam etmem için yorumlarda bulundular sağolsunlar.Onlara bir cevap yazmadım çünkü ne diyeceğimi bilmiyordum.Şimdi de bilmiyorum sadece deneyeceğim.
Benim fazla boş zamanım var.Bu boş zamanı değerlendirecek bir sürü şey olabilir ama ben manalı bir şey yapmak istemiyorum.Bir kitap okuyabilirim,dışarı çıkıp bir kıza sarkabilirim,ulusa gidip halk ekmek alabilirim bunların hepsi yaptıklarımdan daha manalı işler olur. Ama uzun süredir amaçsız yaşıyorum ve bunu değiştirmeye de niyetim yok.Evde Agorafobik olma çalışmaları yapmak dışında bir isteğim yok şu an.
Blog işi de zaman geçirmek için çok faydalı bir araçtı.Bu şekilde başladım ve bloga çeşitli misyonlar yüklemedim çorba tarifi yazıcam,makarnadan el feneri yapmayı öğreticem türünde işlere girmedim.Bir şey yazıyım sonra kafamda biriktiriyim 5 gün sonra da kafamdakileri yazarım diye de düşünmedim.Aklıma her geleni döşedim.Nisanda başlamama rağmen ikiyüznoksan küsür yazı olmasının sebebi de bu.Başlarda rahat yazıyordum çünkü cidden herhangi birisinin beni okuyacağını düşünmemiştim.Ama okudular.Hatta sevdiler ama blogum birden komik bir blog haline geldi.Hep aynı tarz yazılar yazmaya başladım.Mesela hassas kalpler köşemi kaldırdım. Duygusal yazılar yazmamaya başladım.Çünkü insanlar nedense sızlandığımı veya dikkat çekmeye çalıştığımı düşündü ve ben bundan rahatsız oldum.Yazı konuları epey daraldı.Şimdi blog senin istediğini yaz kardeşim diyebilirsiniz ama her yeni yorumda yok üzgün değilim-hayır ayrılmadık-yok mutsuz değilim türünden şeyler yazmak istemiyorum.Ben öyle blogdan kimseyi de kovamam.Benim yazdığım yazıyı hem okumuş hem de üşenmeyip yorumlamış birine ters cevap da veremem."Çok yalnızım atam valla" ya da "ben aslında çok mutsuzum" dediğimde sadece durum tespiti yapmak istiyorum belki bu blog duracak ve ben lan 3 kasım 2008 de çok mutsuzmuşum diye okumak istiyorum ondan yazıyorum.Bunların üstüne bir de tanımadığım bi kaç insandan mail geldi "biz gülmedik ama" türünden asabım hepten bozuldu.Kimseye gülme garantisi vermedim ki ben hatta bana kalsa 290 yazıda gülecek 2 yazı anca vardır.
Buna önlem olarak beyin koydum içindekiler dedim blogum budur dedim ama onun da faydası olmadı.Bunlardan dolayı yazmak istemedim belki 10 dk.sonra yeni yazı yazarım belki 10 gün daha yazı yazmam bilmiyorum.Ama yazı yazmama sebebim bu.Sağolun çok ilgilendiniz hepinize teşekkür ederim.Durum bundan ibarettir.

8 kişi karşıladı;:

serzeniş meraklısı 04 Kasım, 2008 10:05  

aslında bu yorum kaygısı taşımıyo olmandan kaynaklanıyo birazda, eğerki yorum kaygısı taşıyor olsaydın iyi kötü yorumlar hoşuna giderdi..
biz sevgilimle bloglarımızı birleştirdik, herşeyden yazıyoruz... bi ara düşündük karşılıklı "tepki ne olur?" diye...
sonra dedim ki, "boşver tepkinin ne olucağını, ilerleyen yıllarda arkamıza baktığımızda iyi bir anımız olur, okur okur eskiyi hatırlarız..." cidden öyle ama...
ben ve benim gibi düşünen insanların çoğu yazılarını seviyodu, sık yazman konusunda umutlar büyütüyodu :)) tabii önemli olan senin bakış açın...
Saygılar efeem...

Siminya 04 Kasım, 2008 11:58  

seni çok iyi anladım ki :) Bloğa "bizim şu günlük" diyoruz, aklımıza geleni yazmak için açıyoruz ama gel görki beklentiler yükseliyor ve insanlar seni bir kalıba sokuyor orada sıkışıp kalıyorsun, özgürlüğün bitiyor.Bunları kafama takmamaya çalışıyorum, gelen maillerdeki eleştiriler kadar övgüleride görmemeye çalışıyorum çünkü ben benlikten çıkmak istemiyorum.şu son cümlen varya "belki 10 dk.sonra yeni yazı yazarım belki 10 gün daha yazı yazmam" bunu düşün, bizi düşünme yorum yazanlar elbette çok değerli ama biz kendini zorlamayan relax godiyi seviyoruz, bizim için yazan godiyi değil.

osuruktanteyyare 04 Kasım, 2008 13:24  

yav salla milleti
onlar ne derse desin canın ne zaman ne istiosa onu yaz sen

Zeugma 04 Kasım, 2008 16:06  

Godsyciğim ama lütfen,bunu kendin için yapmalısın öncelikle..
Hayat böyle ufak şeylere kırgınlık göstermeye hiç gelmez..
Kısa bir süre içinde iş bulup girdiğinde göreceksin ki hayat tahmin bile edemeyeceğin nice olumsuzluklarla dolu..Onlarla nasıl baş edeceksin sen ya?
Herkesin gönlüne göre olmak,kimseyi incitmemek? Bu mümkün değil ki..Dünya kıskançlarla,yalancılarla,sahtekarlarla,kısaca kötü ve iğrenç insanlarla dolu..
Geçende senin de ziyaret ettiğin bir blogda yazarın öyküsü için adsız biri yorum yapmış,ağzın uçuklar.Kızkardeşi falan güme gitmiş yazarın.ama o ne yapmış? Silmiyor bile :) Tınn :))
Geçende gelmiş kızn biri blograzzi sayfama''Pek de ahım şahım değilsin ama RSS bağlantılarıma ekleyeceğim''demiş.Bak sen şu geri vitese bak.Sayfama reklam yapmaya gelmiş.Sildim gitti,uçtu bitti yauğw :DDD
Ya lütfen bu kadar hassas olma..Bak kendin için yaz,içinden ne gelirse onu yaz.Okey?Zaten öyle yapıyorsun.
Devam işte.Yandaki AYNASIZLAR,bizler için yap bunu bir de.Çok mu beğenmediğin bir yorum çıktı (ki bu tür bir tehlikeye hepimiz açığız) silersin,biter gider.
Olur mu ablası? Dünya iyisi melek ruhlu GODSYCİM?
Gerisi tınn olsun yauw..
Sen biraz daha dinlen ve gönlünden geçtiği gibi yaz.
Bekleyeceğiz biz...

semmy 04 Kasım, 2008 19:24  

itele gitsin be...
memleket meselesi değil ki...
istersen hiç yazma...
önce sen...
ne diyor;
sevdiklerine kendini verirsen , kendini verdiklerinden nefret edersin....

godsyndrome 04 Kasım, 2008 19:40  

Haklısınız belki de hepinize teşekkür ederim:))

Arka Sıra HANEDANI 04 Kasım, 2008 20:46  

ben de güzel şeyler yazacaktım ki teşekkür etmişsin artık, çok geç kaldım..
brk

eylül 05 Kasım, 2008 18:22  

oy kıyamammm boşver sen onları
sen yaz biz hatmetmeye devam edioruz ;)

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP