20130419

Bugünkü cumanın farzının ilk rekatında; fatihadan sonra, bi sure okudu hoca benim hiç duymadığım, Allah yaşıyor sandım. O kadar güzeldi ki sure, bir dua etsem: Allah kabul edecek gibiydi. Ama Didem'in dediği gibi tekke ve zaviyeleri kapatılmıştı kalbimin,bişey yapamadım.Sonra sırtımı bir köykahvesine dayadım.20 yıllık tahta masa, ucuz çay.Önümde koca bir yokuş vardı.O kadar dik ve etrafı  o kadar boştu ki yokuşu çıkarsam gökyüzüne çıkıcağımı sandım.Gülden Karaböcek'in sesi geliyordu radyodan; dünya ne kadar ağırdı ve ben nedense hiç öğrenemiyordum.Sanki içimden gelen herşey doğruydu.İçim bu dünyanın doğrularını kesen bir yamuk gibiydi.Kesen de bendim,kesilen de yamulan da.
Yine aynı şey oldu.Napıcaz dedim.
Cumartesi,Pazar,Pazartesi,Mayıs,Haziran,2014,2015,2025 bu kadar berbat bir hayatı olan hiçkimse erken ölmez.Koca bir hayat.Napıcaz?

6 kişi karşıladı;:

yörük kızı 20 Nisan, 2013 00:03  

berbatlığa alışırız belki?

PoLLy 20 Nisan, 2013 00:40  

bazı sesler, bazı boşluklarda; bazen çok yankı yapardı.. bunu sana kimse söylemedi mi?
delirmiyoruz godsy.. içimizde sandığımız bazı sesler, evimizin bazı boş odalarında; çok yankı yapıyor bazen..
bazenlere hayat bağlayacak yaşı çoktan geçtik..
ben söylemiş olayım bari..

MeRiÇ 20 Nisan, 2013 02:02  

belki yokuşu çıkarız godsy...

Godsyndrome 21 Nisan, 2013 21:03  

yörük kızı:alışsam ben alışırdım.

polly:söylemene gerek yok ben de biliyorum ama bilmek yetmiyor ki polly :/

meriç:ben de o yokukuşu çıkacak nefes yok müdür.

Kriptograf 22 Nisan, 2013 13:14  

uzun zaman sonra tekrar okudum seni, tarzın mı değişti bakış açın mı karar veremedim.

Godsyndrome 24 Nisan, 2013 19:41  

kripto: herşey değişti.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP