Yazmak Lazım-mış

Geçen işyerimde tek başımaydım,gösterdiğim üstün başarıdan dolayı bana senin de adın mustafa olsun demek yerine biz gidiyoz sen de buraları idare et lan dediler,tamam dedim ben de.Bir kola söyledim.Ayaklarımı masaya uzatıp telefon bağlama kızım diye seslendim.Hizmetlimiz Yusuf abi nediyon godik beyh diye cevapladı.Sus dedim bozma hayalimi.Zira yusufu arzu yapacak kadar hayalperest bi insandım.

Sonra düşünmeye başladım.Anadolu tuhaf bi yer olduğundan (sanki istanbul bebesiyim de) normal şeyler düşünmek anlamsızdı.

Burdaki kızların memeleri ne güzel (söyleyenlerin yalancısıyım yanlış anlaşılmasın) ben niye metropollerde ömrümü tahta memeli kızlarla harcadım diye düşündüm.Acaba sebep neydi?

Düşünürken doğurganlık sonucuna ulaştım.Zira burdaki herkes doğuruyordu ama büyükşehir öyle miydi? Benimle sevgili olacak kadar şuursuz büyükşehir kızının anneannesinin iki çocuğu vardı mesela, annesi de bi bunu doğurmuştu.E bu anne karnındayken büyükmeme geni de lan bunun anası da bi dene doğurdu,bu da ilerde metropol kadınıyım havalarına girer,bu zalim dünyaya çocuk mu getirilir der nasılsa benim burda ne işim var,ben gidiyim de tahta memesiyle kalakalsın yelloz diye düşünüp ortadan kaybolmuştu.İşte sebep buydu.Ama bişeyi düşünmenin en kötü yanı bi sonuca varmak zira o zaman başka bişey düşünmek gerekiyordu.

Sonra ben de sabahın köründe seyir halindeyken, bulunduğum araca çarparak intihar etmeye kalkan leyleği düşündüm.Acaba hayat bana "her kuşu dürttün bi leylek kaldı" mesajını mı veriyordu?Ama bişeyi düşünmenin en kötü ikinci yanı bi sonuca varamamak zira o zaman da başka bişey düşünmek gerekiyordu.

Ben de bugün gördüğüm deli koyunu düşündüm.Hep danalar mı deliricek lan alayınızın aq diye mi aklını oynattı,bi akşam üzeri ahıra giren memet emminin çılgın fantazilerine mi denk geldi noldu da bu hayvan böyle oldu dedim.Koyunun delisi de çok hüzünlü oluyor inanın,su içmeye kalkıyor kafasını olduğu gibi yalın içine sokuyor gerizekalı,boğulacağını anlayınca da geri çıkartıyor ama yine susuz yine susuz.

Sonra kendimi düşündüm. Düşündüklerimi... Memeler,leylekler,koyunlar... Bu ne saçma sapan bi hayattı,kendi kendimin çizgiromanını okuyor gibiydim. Geçiyordu günler ve tam olarak saçmasapan, du bakalım nolucaktı?

Godsyndrome Babanın İsmİ mİ "Lan"

Bloga yazmayı bırakmış olabilirim ki bunun en hüzünlü yanı bayan okuyucularıma sarkamıyor olmak.Tivitirda pis sakallı,sigaralı ve siyah beyaz çekilmiş fotolarla yalnız ama "yaşanmışlıkları unutamayıp aforizma yapmış" erkek modunda dolaşmıyor da olabilirim.
Ama abuk sabuk yerlerde (yok la ne porno sitesi) godsyndrome nickine sahip insanlar görüp eshefle kınıyorum.Siz baba-oğul-gutsalruhh diye dolanırken bu ülkeye tanrı sendromunu biz getirdik,nankörlüğün alemi yok.

Arada sırada soranlarınız çıkıyor,iyiyim la iyiyim.Bi ara ibosundan ayrılmış demet akalın moduna girecektim ki sıyırdı geçti.Bu yıl erken geldi major depresyonum önce prozaclarımın miligramlarını arttırayım dedim ama baktım fayda etmiyor,kıtlama prozac içmeye başladım.Bir prozacla 2 bardak çay içiyorum.Güzelleşti kafam.Kadroyu aldım,alese girdim ki bilsem daha evvel girerdim 20.5 yıllık eğitim hayatım boyunca girmediğim sınav kalmadı ama hiçbirisi ales kadar fantastik değildi.O soruları hazırlayan ekibi tebrik ediyorum.Kopya falan diyolar bence bunlar hep ülkemizin gelişmesine engel olmak isteyenlerin dedikodusu,sonuçta bir kader var hepimiz müslümanız elhamdü(kaç L vardı la)ah eğer senin kaderinde ygs'yi kazanmak varsa zaten kazanırsın,alesten geçeceksen zaten geçersin.Allah devletimize zeval vermesin (ne bakıyorsun kafam güzel dediğimde inanmamış mıydın?)

Neyse konudan sapmak istemiyorum.Godsyndrome benim yani,benim nickimi crazy_boy21'e çevirmeyin..... (noktalı yerlerde küfür ediyorum) öpüyorum pek çoklarınızı.