Bu Blogda Ara

20091204

Rüzgar Kırmış Dalımı

Serpil:Sen içtin mi?
İçses:Aha serpil bu.Dört sene boyunca beğyaz çikolatalı milka çıtır gofretle beslediğim hatun.Lan ilk soru bu mu olmalıydı.
Godsy:Sen seviştin mi?
Serpil:hahahaha
Yaşlı adamın gözleri:Edepsiz herif otobüste böyle soru mu sorulur.
Serpil:Yok bankadan peydahladım çocuğu.Ben evleneli 2 sene oluyor lan.
Godsy:İki senedir karnında değil bu heralde.Kaç ay var doğuma?
Serpil:Nasılsın diye sorar insan öncelikle.Velayetine mi alıcan çocuğu.
Godsy:Sen kahve mi yapıcaktın ki bana promilimi sordun.
Serpil:Hahaha hiç değişmemişsin.
Godsy:Sende hiç değişmemişsin.
Serpil:Ayak yapma lan yakışmış mı hamilelik.
Godsy:Yakışmaz mı hafız,bir mavi balina kadar güzelsin.
Serpil:Hahahaha
..............................
Bu şekilde akıp gitti konuşma.Serpil liseden sıra ve sıla arkadaşımdı. Zekiydi,malıngözüydü, iyiydi, hasdı,hoşaftı ama yıllar sonra hamile bir hatun olarak halk otobüsünde mi karşıma çıkmalıydı. Tüm karşılaşmalar hayalkırıklığı oluyor nedense.En çok da Atakan-cevval-beyinleri 2200 devir yapan akranlarımın 'altıyüzelliyedi çelebi mehmet efendi ' olmaları can sıkıcı oluyor. 20'li yılların ikinci yarısı hayatın en kasvetli kısmısı bence.Uçamayacağını anlıyor insan,bu kesin uçmuştur dediklerinin de uçmak yerine yerleşik hayata geçtiğini gördükçe bir burukluk çöküyor bünyeye.Ve günün şarkısı da tam o sırada hemen yanında oturan cello'nun telefonundan geliyor. Ümit besen söylüyor efendim kader utansın.

10 kişi karşıladı;:

tınkırbel 04 Aralık, 2009 21:23  

kader utansın,
allah utandırmasın,
utanmazın birisin,

allah üfürükten teyyarelerin 1000 türlü belasını versin...

iyi değilim,
ondandır

bi dost 04 Aralık, 2009 21:33  

çok kötü bu ya:)

Adsız 04 Aralık, 2009 21:56  

Lisedeyken benim de iki arkadaşım vardı hayat dolu cıvıl cıvıl. Sonra biri evlendi "hanım hanımcık"mış artık görenler öyle diyor. Değerini de bir gün durakta gördüm gözlerindeki pırıltı artık yoktu. İkisi de hayallerinden vaz geçtiler ve düzene ayak uydurdular. Asıl ilginç olan ben içlerinde en sıradan olandım; ama ben direndim, yılmadım. Hala da gözlerimdeki ışıltıyı kaybetmemek için savaşıyorum insanlarla. Doğru olan kimin yaptığı bilmiyorum henüz.

aeiou 04 Aralık, 2009 22:30  

çok hüzünlendim gerçekten.
ben de eski sevgililerim evlenince fena oluyorum.
hayat işte..

OlurÖyle 04 Aralık, 2009 23:46  

cahildim dünyanın seyrine daldım
kapıldım gidiyorum bahtımın rüzgarına.
seni ben ellerin ol diye mi sevdim.

yine de ilk o mu sorulur hiç değişmemişsin.

ne ben olabildim ne de başkası 05 Aralık, 2009 00:42  

seviştin mi diye sorulur mu lan kamuya açık alanda. amcaya katıldım^^

Godsyndrome 05 Aralık, 2009 16:15  

tinker bell:iyi değil-iz.

bidost:he ya!

şirvan:belki de doğru olan onların yaptığıdır.

aeiou:o daha fena haklısın.

karakutu:başlıkla aynı isimli şarkıyı da dinle.

hopçikiyaya:lan amcaya mı sordum sanki :)

Adsız 05 Aralık, 2009 19:30  

hamileyken otobüse binmek kötü.
hele ki ensen neden kalın? sorusuna kendi işimi kendim yaparım ondan, cevabını veren insan için.
bin , böyle bi aciz gözüyle süzüp yer versinler.zor iş arkadaş.
arabası olmayan her kadın korunmalı.

Godsyndrome 06 Aralık, 2009 04:03  

winstonwolf:arabası olanlar da pek korunaklı olmuyor ki :)

Zeynep Feza 08 Aralık, 2009 22:58  

ilginc bu :)
düsündürücü..

Powered By Blogger

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP