Bu Blogda Ara

20091026

Buz

Ne yapsak olmuyor'dan sonrası ne olursa olsun...Seçiş vazgeçiş,oluş bozuluş... Bazı aptallıklar çaresizlikten,bazı çaresizlikler aptallıktan... Klostrofobisi olan bir karınca var mıdır acaba -kalmış piç gibi- kışın ortasında... Yükseklik korkusuyla doğmaz mı acaba herhangi bir turna?Veyahut tüm çiçekler çiçek olduğu için mutlu mudur?Bir katlanamama sorunum var sanırım. Kendin dışında herşey olmaya gönüllüyken kendinden başka bişeyinin olmaması gibi, tüm mağlubiyetler kurşun yok diye;galibiyet dersen, ligin dibine demir atmış hicranbelediyespor misali.Pudingten bi put yapmalı belki büyük ikramiye bize çıksın diye ya da öyle bir dünya kurmalı ki;denizin piçliği sayılmalı,kağıt geminin su alarak batması.Değişir miydi hayat?Faili bulunur muydu gizli kalmış öznelerin ya da ben diye başlamışken cümleye -siz şeklinde eklenmiş iyelik ekleri düşer miydi fiilin yakasından.Belki anlıyorsundur koca bir hayat yerine niye bir şırıngayı seçiyor insan.En azından ben anlıyorum onları da iğneden korkmak olmasa işin ucunda.Kimin senle ne kadar yürüyeceğini bile bile yine de yürürsün ya hani, şaşırmak ister gibi ya artık hiçbişey şaşırtmazsa seni.Kötü bir yemeğe benzemişse konuşmalar ki hangi kelimeyi katarsan kat,tadı tuzu olmuyorsa...Tüm ihtimaller aynı sonla bitiyorsa, labirent dediğin yer çıkmaz bir sokakta bitiyorsa.Sonu -sa ile biten cümlelerin sonunu değiştiremediği kitaptı bildiklerim.Okudum sonra tekrar,sonra tekrar...Kitap bitti,hikaye neydi unuttum,kelimeler silindi.Okumayı bile unuttum.Sadece dinliyorum şimdi.

10 kişi karşıladı;:

guguk kuşu 26 Ekim, 2009 09:49  

amaan be godsi, öyle akıllı uslu laflar edecek değilim. sen aklına koymuşsun koyacağını. ötelemenin, akıl vermenin bi anlamı yok. ki bu akıl da benimki gibi ahım şahım olmayan bişiyse. ama yazını okuduğumda ahanda benim gibi bedbin bu da dedim, ama sonra baktımki bedbinliklerimiz birbirinden bayağı farklı.

_zAhİr_ 26 Ekim, 2009 10:10  

Küçük tüpü harcama lan :D

Düşlerimin Gerçeği 26 Ekim, 2009 11:13  

Çoğu insan kabullenemesede, vazgeçişin kurbanı olsada, hiçbir şeyden zevk alamaz hale gelsede yinede tüm bu karanlığa rağmen uzakta bir ışık süzmesi olduğunu bilir ve bu umut olduğu için şuan hayattadır belki...

Azmini kaybetme...
Belkide bizim gibilerin sahip olduğu en değerli şeydir...

bi dost 26 Ekim, 2009 12:02  

kötü bi yemeğe benzemişse konuşmalar, hangi kelimeyi katarsan kat tadı tuzu olmuyosa.. hmmm.. en çok burasını sevdim..

Godsyndrome 26 Ekim, 2009 16:52  

guguk kuşu:sen şu an ki durum dolayısıla öylesindir belki, farklıdır evet.

zahir:sensiz gitmem korkma.

düşlerimin gerçeği:ah bi yapabilsem...

bi dost: :D

tınkırbel 26 Ekim, 2009 18:58  

Kimin senle ne kadar yürüyeceğini bile bile yine de yürürsün ya hani, şaşırmak ister gibi ya artık hiçbişey şaşırtmazsa seni... nokta atış yine
BUDUR

guguk kuşu 27 Ekim, 2009 17:28  

he he, haklısın valla, sen hamile değilsinki dimi?

dı best endı biiğst annovn 27 Ekim, 2009 21:30  

oha derin yazı. korkuyorum.

mefisto 28 Ekim, 2009 15:24  

günün anlam ve önemsizliğine on ikiden isabet kaydetmiş sağlam cümlelerdi. lezzetli...

Godsyndrome 29 Ekim, 2009 10:55  

tınkerbell:saolasın :D

guguk kuşu:bildiğim kadarıyla değilim :D

dı best:korkacak bişey yok müdür :)

mefisto:eyvallah.

Powered By Blogger

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP