Şark

Giderken şefkatli konuşan taraftır aşık olmayan, diyordu annesine aşık it.Şefkatine de aşkına da diye sövse daha kolay olurdu belki.Yukarı tuşu olmayan bir asansöre binmek gibi istemeden iniyordum özsaygı holding plazasından.Kelimeleri kement gibi kullanmıyordun sen ve sen susarken gidiyordum ben.Sen bilmezdin,bilenler susardı ve ben anlatamazdım.Denizi olmayan şehirde niye boğulmamalıydı insan.

Keşke sana daha başka anlatabilsem; senin tarzında mesela,daha akşamüstü,daha naif,daha ılık...Ama böyleyim işte.Tüm kılcaldamarlarım arabeskken ;Sana beni,senin gibi anlatamam.Düzeltemiyorum işte.Bir yanım hep şark kalıyor.Benim pier lotimde hep müzeyyen çalıyor.Benimki gibi evlerde susan olmazdı ki,bu yüzden suskunluk korkutur beni.Dertli insanlara adıyarak başlardı benim şarkılarım.Doyasıya sevilemezdi karagözlüler.Sanırdım ki her ağbi,fikrinin ince gülünü duvara yazar,üç vakte kadar dönerdi o yazılanlar.Gelmediklerini bilmezdim.Öğrendim.Keşke kangren gibi yakalamasaydı gözlerin,keşke kalbimi almasalardı.Diğer organlarımı da sarsaydı amansız.Kucağında ölseydim.

Sanki herşey sensin.Sen beni sevsen,tanrı da sevecek sanki.Sen beni sevdiğin için hiçbir otobüs geç kalmayacak durağıma.Tüm aylar nisan olacak birden.Kanamalı bir aşık için acil gözlerin lazım ama sen yoksun.Oysa ben burda söyleyemediklerimle kesiyorum bileklerimi hergece ve ağır ağır,inceden,köpek gibi...Ölüyorum.

Pusulasız gezgin,kıblesiz mümin olmazdı hani.Bak oluyormuş işte.Her gece bir hırsız gibi girip gönlüme kendimden habersiz seni özlüyorum ben.Farkında mısın bunların buselik makamım.Şahitlerim hep dilsiz benim.Her gecenin en kalabalık hancısı kültablam, konuştuğum duvarlarım, vazgeçişlerim,sövüp sövüp talihime; tekrar sana dönüşlerim.Sonra yine bırakıp gidişlerim. Kimsenin duymadığı ağıtlarım...

Sırf senin kokunu veren bir çiçek olsaydı bile cennette;yine de kalkmazdı secdeden başım.Belki sensiz hidayete eremeyeceğim için sevemedim rab’bi. Onun da benden pek hoşlandığı yoktu gerçi.Duyduğum bir şark duası gibi rabbi,rabbi,rabbi onun olmadığı hayatta bana kan kustur emi.

Gel artık acımasız celladım,gel.Gel tanrının gazabı.Gölgen bile bu kadar güzelken,mevsim nasıl kış olur söyle bana.Sadece yürüyüşünü görmek için bile dünyayı bir uçtan diğerine yürümeye hazırken.Üç adımlık bir odaya sıkışıp sana nasıl kızılmaz,söyle.Sevgiline sıkı sarıl sevdiğim ben burda kendimi buduyorum.

Canına kastın mı var sorusunu soran herkese cevabım olsun.Seni düşünerek ağıran her tel saçım.Kendime kastım var benim.İçimdeki seni öldürsem nefsi müdaafa sayılır mı sevgilim.Devlet dairesi gibi dönüp dönüp bitiremediğim kader dairem.Gişeden hayal sırası alıp gelmeyen sıramı beklerken,tanrı sevgisiyle ödüyorum vezneye harcımı.Dönüp duruyorum.Ömrüm dışında verecek rüşvetim bile yok.Boğuluyorum.

Alengirli cümleler,bağlaç bulamadığım hisler yetmiyor bunu anlatmaya.Ne anlatabildim,ne ölebildim,ne de yaşayabiliyorum.Gitti giden:Vesselam.

(F)