Bu Blogda Ara

20090114

Kepenk


Tamamıyla sessiz ve de tamamen karanlık bir odada bir hafta geçirmek için sol kolumu verecek bir haldeyken aklıma geldi.Beynimi de lavanta dolu bir fanusa koysalar diye.Akciğerlerim dağ esintisi koksa,karla ovsalar karaciğerimi.Sırtımda asyalı küçük ayakların dolaştığı bir hayal kurmak için de sağ kolumu versem mi acaba?Ahmet ağbi gibi kalakalsam.Bir ahmet ağbi vardı ben çocukken memlekette.Kolları yoktu,bacakları işe yaramazdı.Ağzından salyalar akardı.Sabah koyarlardı yolun kenarına,akşam alırlardı içeri.Niye yaşadın ahmet ağbi?Hadi bi halt yedin geldin dünyaya niye öldün? Rakı içemeden göçüp gittin ya en çok ona yanarım.
Senden kolluyum ahmet ağbi ama senin kadar işe yaramıyor omuzlarım.Ayaklarım tutuyor gerçi, ama hayırlı bir yere götürmediler beni.Ne kerhaneye gitmişliğim var ne meyhaneye...Hiç mezarına da uğramadım,ama salla fatihaya fazla ihtiyacın da yoktu zaten.Gece gece niye geldin ki aklıma ahmet ağbi?Ne güzel şeyi düşünecektim.Şey dediysem somut bişey bekleme,hep bişey düşünürüm ben.Gereksiz olur,işime yaramaz,çözüm bulamam,bulsam uygulayamam.Sadece düşünürüm.Sosyal sorumluluk mu takılsam bu gece,sence bebeğinin kafasına bomba düşen filistinli bi baba kaç huriye satar acısını?Sen neye sattın acılarını ahmet ağbi,hergün 08.45 sokaktan geçerdi Şule.Hergün sekizkırkbeşte entarisi ala benziyoru söylerdi manav şükrü.Ben bile -ki mahallenin en süt misafiriydim-bacaklarına bakarken şulenin,sen ne düşünürdün ahmet ağbi?Kaça sattın şuleye laf atamadan,peşinden belediyeye kadar koşturamadan,hayriye teyzeye yap aramızı diyemeden geçen günlerini.Ağzındaki salyalardan tiksinmezdi bence şule,ahırağız osmana vardı zaten.Osmanın mesleğini çaktırmadan çok sordum.Hep babasının galerici olduğunu söylediler.
Konumuz bu değildi ki ahmet ağbi?Konu, bu gece ne düşüneceğimdi.Bazen ben sen oluyorum biliyor musun?Kalkıp tokat atamayacağım için kesiyorum kollarımı,koşa koşa kaçamayacağım için tutmuyor bacaklarım.Hep uçurtmalara bakarken akıyor salyalarım.33 müydün öldüğünde inan büyük iskender kadar hatırlıdır yerin bende,hem ona şöle böle diyolar.Niye sana seni sevdiğimi sölemedim bak öldün gittin.Dayımdan da bi sabah kaçıp gitmiştim o da öldü gitti.Keşke daha çok naneli şekeri alsaydım annemin annesine ya da uyur rolü yapmasaydım babamın babası geldiğinde.Onlar da öldü.
Hiç ölümünü düşünmüş müydün ahmet ağbi?Ben çok düşündüm.Yok öyle roman kahramanları gibi hamamda kızları kovalarken düşüp ölmem,keşke.Ben kalpkrizi istiyorum.Sabah erken olsun,ikindiye kalmadan gömsünler beni.Ne diye yaşadım ahmet ağbi.Ha şimdi ha kırk yıl sonra,soru ve sorun hep aynı.Hakedenleri unutup,haketmeyenlere harcayarak ve de hergün aynı günü yaşayarak ölüp gidicem.En çok bu acıtıyor canımı.Bunu da sallayalım peki,başımın ağrısına ne dersin.Başımın ağrısı durduğunda midemin bulunmasına ve de bugünlerde kambiyo karlarından veya menkul kıymetlerden iyice nefret etmeme...Haklısın bunlarda önemsiz.
Bir keresinde çok kıymetli biri değişeceksin demişti oysa değişmedim.Zaten değişecek olsam bile sırf ona inat değişmezdim ama sanırım başkalaşıyorum. Şiir yazıyorum mesela yani alt alta yazdığım iki satıra şiir süsü veriyorum.Alt alta birleşik mi yazılır acaba salla yemişim imlayı.Neyse işte şiir yazıyorum hatta yazımı da bir şiirle bitiricem.Ama eklemek istediğim şeyler var.Evet hiç susmuyorum ahmet ağbi,konuşabilseydin sen neler söylerdin acaba.Ya da konuşabilsem ben neler söylerdim acaba.Geçen gün son sözlerimi düşündüm.Bu kadar geveze birinden tek sonsöz beklemiyodun heralde.İlk olarak eski sevgilim geldi aklıma.Önce “herkesle seviş ama kimseye sarılma” diyecek oldum hemen azarladım kendimi ıssız adam mısın lan sen diye sonraki sözüm “allahbelanıversin” oldu ama o da şarkı sözüydü, olmazdı.Düşünürken uyuyakaldım kimseye tek laf edemeden ölmüş gibi hissettim kendimi.Yine başım ağrıyor,bu gece de seninle harcansın ahmet ağbi,bikeresinde garfield için harcadığım bile olmuştu,dert değil.Neyse söz verdiğim gibi şiirimle bitireyim sözlerimi.
Güller kırmızıdır menekşeler mor
Peter pan büyüdü,dorian gray oldu.
-şiir-

......................................................................................................................................................foto

8 kişi karşıladı;:

Adsız 14 Ocak, 2009 11:10  

God, bitecek diyorum her şey anlıyor musun?
İki çocuğuyla arabasına atlayıp işe giden bir adam olacaksın. hatta önce hanımı bırakacaksın.
ve soru sormaktan vazgeçeceksin.
neden işe gidiyorum, bu çocuklar kim demeyeceksin..
Biliyorum.. Çünkü inanıyorum bunu ben yapabiliyorsam sen de yapacaksın.. sorular çok azalacak.. sadece istediğinde soracaksın..!

Godsyndrome 14 Ocak, 2009 18:27  

Kastamonu:Belki de beni asıl korkutan şey bu'dur.

ne ben olabildim ne de başkası 15 Ocak, 2009 20:10  

etraftaki kendini bi halt sanan onca insandan daha iyi bi insansın sen. kendini değersiz görme, yapmaa:))
özledim beeeeeeeee

Godsyndrome 15 Ocak, 2009 21:04  

n.b.o.n.d.b:kendimi deersiz görmüyom tubiş,hangi ara özledin daa bi gün oldu,şaka şaka saolasın:)ama önce tezini bitir.

serdenevar 16 Ocak, 2009 01:28  

Güller kırmızı, peter pan sarışın
Şiirin içimi çiziktirdi:D

Godsyndrome 16 Ocak, 2009 03:01  

Nina:şiirin arkası gelmedi ama sadece bu kadar yazabildim :)

cesetizleri 18 Ocak, 2009 13:17  

God, o kastamonu benmişim.
kim ki bu alla alla hemşehrim dedim sonra düştü jeton :)
dik dur..!

Godsyndrome 18 Ocak, 2009 21:06  

Ceset:bende merak ediyodum kim bu diye:)

Powered By Blogger

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP