Gökkuşağı

Nereye gittiğini bilmeden gidiyordu çocuk oldukça hızlı yürüyordu.Çevresinde seyredeceği hiç bir şey olmadığı içindi belki.Sonra bişey gördü meraklandı,sıklaştı adımları.Yaşına ait tüm merakıyla iyice yaklaştı.Bugüne kadar gördüğü en güzel ağaç karşısındaydı.Renk renkti yaprakları,rüzgar estikçe ağaçtan çok gökkuşağını andırıyordu.Sonra dalın birinde kuşu gördü.Ufak tefek olduğundan farketmesi uzun sürmüştü.

Çok mu sevdin dedi kuş.
Çocuk şaşırdı önce,
sonra evet bu çok güzel bir ağaç dedi.
Bu bir dilek ağacıdır.
Peki ona niye bu ismi vermişler.
İnsanlar dileklerini söyleyip,dallarına bu renkli kumaşları astığı için.
Ben onları yaprak sanmıştım.
Bir açıdan doğru,bunlar onun yaprakları sayılır.
Peki sen bunları nerden biliyorsun?
Benim yuvam burası.
Ne güzel diyerek iç geçirdi çocuk.
Peki bu dileklerin ne olduğunu biliyor musun ?
Evet insanlar söylerken duyarım ama onlar bilmez bunu.
Şu yeşil uzun kumaş ne içindi?
Yaşlı bir kadın bağlamıştı onu.
Hayallerini gerçekleştirmek için.
Peki şu mavi.
Onu da yorgun bir adam bağlamıştı,dinlenmeyi istiyordu sanırım.
Peki şu siyah olanın dileği neydi,ayrıca neden siyah?
O kumaş bağlanmadan önce kırmızıydı,düğümü atar atmaz siyahlaştı ama
dileği duyamadım.
Şu turuncu olanı da söyler misin?
Hasta bir adam bağlamıştı onu,iyileşmek için.
Bu çok güzel bişey dedi çocuk.
Peki son bişey sorabilir miyim?
Sor bakalım.
Dilek ağacının hiç kendi dileği olmaz mı?
Bilmiyorum dedi kuş:Ağaçlar konuşmaz.

Dilek ağacı ağladı.
Çocuk görmedi.
Dilek ağacı ağladı.
Kuş bilmedi.

Bişey yazmayacağım dedim ama bu tutmadığım ilk söz değil nasıl olsa.Bunu dün gece yazdım ve ne yazık ki ben yazdım diyemiyorum.Bugünlerde dalgınım biraz ,aklım bana oyunlar oynuyor.O yüzden belki biyerde duymuşumdur ya da okumuşumdur.Bilmiyorum.Böyle bişey işte.

foto